WPŁYW ZMIAN FARMAKOTERAPII NA ROKOWANIE W BADANIU MADIT-CRT

WPŁYW ZMIAN FARMAKOTERAPII NA ROKOWANIE W BADANIU MADIT-CRT

Na łamach Journal of Cardiac Failure opublikowano wyniki nowej analizy badania MADIT-CRT poświęconej zmianom farmakoterapii. Mimo, że wiedza dotycząca korzyści z terapii poszczególnymi grupami leków poprawiających rokowanie w niewydolności serca jest powszechna, wciąż istotny odsetek pacjentów nie może przyjmować tych środków z uwagi na występowanie działań niepożądanych czy współistniejących chorób. W prezentowanej publikacji sprawdzono, jak zmienia się farmakoterapia pacjentów z implantowanym CRT i jaki ma to wpływ na ich rokowanie.

Terapia CRT przynosiła więcej korzyści w grupie pacjentów, którzy po implantacji dalej przyjmowali inhibitor konwertazy angiotensyny lub sartan i u których odstawiono lub zmniejszono dawkę diuretyku. W analizie wieloczynnikowej terapia diuretykiem zwiększała ryzyko hospitalizacji z powodu niewydolności serca lub zgonu (HR 1,87, 95% CI 1,45-2,41, p<0,001). Z kolei leczenie inhibitorem konwertazy lub sartanem pozwalało zmniejszyć ryzyko hospitalizacji z powodu niewydolności serca lub zgonu o 42% (HR 0,58, 95% CI 0,42-0,80, p=0,001).

Autorzy skomentowali wyniki pisząc, że możliwość odstawienia/zmniejszenia dawki diuretyku i pozostania na leczeniu inhibitorem konwertazy/sartanem była wśród części badanych najprawdopodobniej związana z korzystną hemodynamicznie odpowiedzią na CRT.

 

Odsetek pacjentów przyjmujących diuretyki

  wyjściowo rok 2 lata
Non-responders 72% 78,1% 80,5%
Responders 72% 71,5% 75%
Superresponders 66% 66,2% 64%

 

Non-responders – <15% spadek LVESV

Responders – 15-29% spadek LVESV

Superresponders – ≥30% spadek LVESV

 

 

 

Źródło: J Cardiac Fail 2015 doi: 10.1016/j.cardfail.2015.03.006

 

 

 

 Łukasz Januszkiewicz

Powiązane artykuły