Dołączenie terapii ICD do CRT związane jest z poprawą długoterminowych wyników u pacjentów z ICM, ale nie z NICM

Dołączenie terapii ICD do CRT związane jest z poprawą długoterminowych wyników u pacjentów z ICM, ale nie z NICM

CRT poprawia funkcję lewej komory i przeżycie u chorych z niewydolnością serca (HF) oraz szerokimi zespołami QRS. Korzyść z dołączenia wspierającej terapii ICD jest wciąż poddawana analizom. Celem badania była ocena odległych rezultatów u pacjentów z HF z powodu kardiomiopatii niedokrwiennej (ICM) lub bez kardiomiopatii niedokrwiennej (NICM) z terapią CRT z lub bez wsparcia ICD. W badaniu wzięło udział 917 pacjentów z HF: 427 z NICM i 490 z ICM. Były to osoby z: frakcją wyrzutową ≤35%, szerokością QRS ≥120 ms, CRT implantowanym od 2000 do 2010 roku. U pacjentów z NICM terapia CRT+ICD wydawała się być związana z poprawą przeżywalności wśród non-responderów CRT (p = 0,08), ale nie wśród responderów (p = 0,61). Dołączenie wspomagającej terapii ICD jest związane z lepszą przeżywalnością u odbiorców CRT. Ten efekt widoczny był u pacjentów z ICM, lecz nie u pacjentów z NICM.

Autor: Michał Chudzik

Źródło/a: http://europace.oxfordjournals.org/content/18/3/413

POBIERZ – Dołączenie terapii ICD do CRT związane jest z poprawą długoterminowych wyników u pacjentów z ICM, ale nie z NICM