Znaczenie prognostyczne biomarkerów obrotu kolagenu przy terapii resynchronizującej: subanaliza badania TRUST CRT

Znaczenie prognostyczne biomarkerów obrotu kolagenu przy terapii resynchronizującej: subanaliza badania TRUST CRT

 

Znaczna część pacjentów nie reaguje na terapię resynchronizującą (CRT). Różne echokardiograficzne i biochemiczne markery w tym biomarkery obrotowe kolagenu zaproponowano do przewidywania wyników CRT. Jednak znaczenie tych biomarkerów przy CRT nadal pozostaje kontrowersyjne. Celem pracy było zbadanie zależności między poziomami wskaźników metabolizmu kolagenu
a echokardiograficzną reakcją na CRT i wynikami klinicznymi. Oznaczane biomarkery metabolizmu kolagenu to: amino-końcowy propeptyd prokolagenu typu I, amino-końcowy propeptyd prokolagenu typu III (PIIINP), N-końcowy fragment prohormonu mózgowego peptydu natriuretycznego (NT-proBNP), wysokiej czułości białko C-reaktywne, metaloproteinazy macierzowe (metaloproteinaza -2 i -9). Badaniem objęto pacjentów z dwóch grup: Triple Site oraz Standard Cardiac Resynchronization Therapy. Próbki krwi pobierano przed implantacją CRT-D. Do analizy włączono próbki od 74 pacjentów. Poziomy PIIINP, propeptydu amino-końcowego prokolagenu typu I, metaloproteinazy-2 i metaloproteinazy-9 oznaczano przy użyciu dostępnych na rynku zestawów ELISA. Poziomy wysokiej czułości białka C-reaktywnego i NT-proBNP oznaczano w standardowy sposób. Badanie wykazało, że niski poziom PIIINP wiąże się z pozytywną odpowiedzią echokardiograficzną i długoterminowym przeżyciem u pacjentów z CRT.

Autor: Michał Chudzik

Źródło/a: http://www.heartrhythmjournal.com/article/S1547-5271%2815%2901671-9/abstract

POBIERZ – Znaczenie prognostyczne biomarkerów obrotu kolagenu przy terapii resynchronizującej: subanaliza badania TRUST CRT