Wykrywanie nowych epizodów migotania przedsionków u pacjentów z wszczepionymi CIED, bez ich wcześniejszej historii.

Wykrywanie nowych epizodów migotania przedsionków u pacjentów z wszczepionymi CIED, bez ich wcześniejszej historii.

W Heart Rhythm Journal, pod adresem http://www.heartrhythmjournal.com/article/S1547-5271(17)31321-8/abstract ukazał się bardzo ciekawy artykuł pod tytułem „Detection of new atrial fibrillation in patients with cardiac implanted electronic devices and factors associated with transition to higher device-detected atrial fibrillation burden” („Detekcja nowych epizodów migotania przedsionków u pacjentów z wszczepionymi elektronicznymi kardioimplantami i czynniki związane ze zwiększeniem ładunku AF wykrywanym przez wszczepione urządzenie”). Praca powstała w kontekście faktu, że u pacjentów z wszczepionymi urządzeniami kardiologicznymi, wykrycie nowego migotania przedsionków (AF) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem udaru. Celem opracowania było scharakteryzowanie dziennego ładunku AF przy pierwszym wykryciu i tempo zwiększania ładunku AF rejestrowane dzięki wszczepionemu urządzeniu. Autorzy posłużyli się metodą zbiorczej analizy danych uzyskanych z 3 niezależnych prospektywnych badań. Zidentyfikowano 6580 pacjentów (średni wiek 68 ± 12 lat, 72% mężczyzn) bez epizodów AF oraz przyjmowania antykoagulantów na początku badania. Analizowano różne progi dziennego obciążenia ładunkiem AF (5 minut i 1, 6, 12 i 23 godziny).

Wyniki: Spośród badanej populacji 6580 pacjentów, nowe epizody AF, z ładunkiem AF ≥5 minut, został wykryte u 2244 pacjentów (34%) w okresie obserwacji trwającym 2,4 ± 1,7 roku. Wśród tych pacjentów 1091 (49,8%) przekroczyło kolejny próg ładunku AF w czasie obserwacji. Dłuższy czas trwania epizodów AF w ciągu doby przy pierwszym wykryciu oraz wynik CHADS2 ≥2 był czynnikiem szybszego przejścia do kolejnego przedziału obciążenia ładunkiem AF. Około 24% pacjentów przechodziło z niższego progu do dobowego obciążenia ładunkiem AF wynoszącego ≥23 godziny podczas obserwacji.

Wnioski: u ponad jednej trzeciej pacjentów bez historii AF, dzięki wszczepionym urządzeniom CIED, wykryto epizody AF z różnym progiem obciążenia ładunku AF zwiększającym się w miarę upływu czasu. Ciągłe, długoterminowe monitorowanie, zwłaszcza u pacjentów z relatywnie wysokim obciążeniem ładunku AF wykrytego jako pierwszy oraz wynikiem CHADS2 ≥2, może wesprzeć wybranie odpowiedniego momentu włączenia leczenia przeciwzakrzepowego przez wykrycie momentu przekroczenia kolejnego wyższego progu obciążenia ładunkiem AF.

Opracowanie: Mikołaj Łuczak

Powiązane artykuły