Integracja EKG, badań obrazowych i fluoroskopii podczas implantacji CRT

Integracja EKG, badań obrazowych i fluoroskopii podczas implantacji CRT

Nguyen i wsp. z Uniwersytetu w Maastricht przedstawili nową, nieinwazyjną metodą pozwalającą na optymalną implantację elektrody lewokomorowej w miejscu o najpóźniejszej aktywacji lewej komory. Autorzy stworzyli system do integracji wyników badania rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej i elektrokardiograficznej mapy potencjałów z powierzchni ciała.

Do badania włączono 14 kandydatów do implantacji CRT. U wszystkich wykonano elekotrokardiograficzną mapę za pomocą 160 elektrod do EKG, tomografię komputerową w celu wizualizacji układu żylnego serca, rezonans magnetyczny z późnym wzmocnieniem w celu lokalizacji położenia blizny. Następnie wszystkie obrazy zintegrowano i skonstruowano trójwymiarową mapę serca.

Stworzony system został wykorzystany do implantacji elektrody lewokomorowej w żyle serca położonej możliwie najdalej od blizny oraz najlepiej w obszarze o późnej aktywacji. Oceniono czasy opóźnienia Q-RV i Q-LV w kontekście obrazu tomografii komputerowej i mapy elektrokardiograficznej.

U 14 pacjentów wykonano mapy integrujące obrazy badań serca. W 6 przypadkach pacjenci mieli LBBB, w 6 – niespecyficzne zaburzenia przewodzenia śródkomorowego a 1 osoba miała wąski QRS. CRT implantowano w 12 przypadkach, elektrodę lewokomorową wszczepiono 11 chorym poza obszarem blizny. U 1 chorego układ naczyń żylnych serca nie pozwolił na implantację elektrody lewokomorowej poza bliznę. Elektroda lewokomorowa była średnio położona w miejscu o opóźnieniu elektrycznym 101±38 ms. Obserwowano dużą zgodność między obrazem naczyń żylnych uzyskanym w CT a w wenografii (10/12). Inwazyjne pomiary Q-RV i Q-LV korelowały z mapami aktywacji elektrokardiograficznegj (R 0,79 i 0,70, p=0,015 i p<0,001). Czas aktywacji uzyskany z mapy elektrokardiograficznej różnił się w przypadku LBBB, niespecyficznych zaburzeń przewodzenia śródkomorowego i wąskim QRS (odpowiednio 133±21 ms, 109±9 ms, 70 ms, p=0,008).

Podsumowując, stworzony system do integracji obrazów elektrokardiograficznych i anatomicznych dostarcza ważnych informacji, które mogą być wykorzystane podczas optymalizacji położenia elektrody lewokomorowej z dala od blizny i w miejscu o najpóźniejszej aktywacji.

Oprac. na podstawie: 275 A roadmap for LV lead placement in CRT: integration of ECG imaging, coronary venous CT, and delayed enhancement CMR. EP Europace, Volume 20, Issue suppl_1, 1 March 2018, Pages i35, https://doi.org/10.1093/europace/euy015.087