CRT u pacjentów z QRS o morfologii non-LBBB przynosi korzyści

CRT u pacjentów z QRS o morfologii non-LBBB przynosi korzyści

Kolejną ważną pracę z zakresu elektroterapii w sesji Late-Breaking Clinical Trials na Kongresie HRS przedstawił Singh JP. W tym badaniu z randomizacją oceniono skuteczność terapii resynchronizującej u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia śródkomorowego innymi niż blok lewej odnogi pęczka Hisa. Porównano dwie strategie implantacji elektrody lewokomorowej: pierwszą, w której wszczepiano elektrodę nad ścianę tylno-boczną lub segment środkowy ściany bocznej (standard of care, SOC) i drugą, w której elektrodę implantowano do miejsca o najpóźniejszej aktywacji lewej komory (QLV). Druga strategia wydaje się być opcją bardziej zindywidualizowaną biorąc pod uwagę możliwość innej aktywacji lewej komorowy w przypadku non-LBBB w porównaniu z klasycznym LBBB.

Autorzy oceniali złożony punkt końcowy składający się ze zmiany klasy NYHA, skali Patient Global Assessment, zaostrzeń niewydolności serca, zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w obserwacji rocznej w obu grupach. Włączono 248 pacjentów w 29 amerykańskich ośrodkach, których randomizowano w stosunku 2:1 do implantacji na podstawie QLV i SOC. 

Przeanalizowano dane 190 chorych (128 w grupie QLV i 62 w grupie SOC). U 39 wystąpiły zaostrzenia niewydolności serca (8 zgonów z przyczyn sercowych, 31 hospitalizacji z powodu zaostrzenia niewydolności serca): 26 w grupie QLV i 13 w grupie SOC. Nie stwierdzono różnic w występowaniu złożonego punktu końcowego między grupami (63,7% w grupie QLV i 71,4% w grupie SOC, p=0,388). W obu grupach obserwowano istotną poprawę w skali MLWHF. Wykazano także wzrost frakcji wyrzutowej w obu grupach po pół roku i roku obserwacji w grupie SOC (5,0±8,4% i 5,5±11,0%) i QLV (5,5±11,0% i 5,8±9,6%) (p<0,001). Nie wykazano różnic między grupami pod względem jakości życia ani wzrostu frakcji wyrzutowej. 

Podsumowując, CRT u pacjentów z szerokim zespołem QRS o morfologii non-LBBB przynosi korzyści w zakresie lepszego remodelingu lewej komory. Nie stwierdzono jednak by implantacja elektrody lewokomorowej w oparciu o miejsce najpóźniejszej aktywacji była lepsze od klasycznego postępowania. 

Oprac. na podstawie Singh JP i wsp. Targeted left ventricular lead implantation in non-left bundle branch block patient: primary results of the Enhance CRT Pilot Study. B-LBCT01 Heart Rhythm 2018; Suppl 5