EHRA 2019 – Szybkie rytmy przedsionkowe mogą poprzedzać rozwój niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową

EHRA 2019 – Szybkie rytmy przedsionkowe mogą poprzedzać rozwój niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową

Migotanie przedsionków może zwiększać rozwój niewydolności serca, szczególnie z zachowaną frakcją wyrzutową, co wskazuje na istotną rolę przedsionków w tej jednostce chorobowej. Z kolei szybkie rytmy przedsionkowe (atrial high rates episodes, AHRE) mogą poprzedzać rozwój istotnego klinicznie migotania przedsionków. W prezentowanym portugalskim badaniu oceniono związek między AHRE a rozpoznaniem niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową niezależnie od nowo rozpoznanego migotania przedsionków.

Do badania włączono pacjentów po implantacji stymulatora serca z AHRE trwającymi ponad 6 minut, jeśli IEGM był dostępny lub z AHRE trwającym powyżej 6 godzin, jeśli IEGM nie był dostępny. Wykluczono pacjentów z uprzednim rozpoznaniem migotania przedsionków lub obniżoną frakcją wyrzutową. Następnie porównano pacjentów z AHRE z dopasowaną do nich pod względem płci i wieku kohortą osób ze stymulatorem serca bez AHRE. U wszystkich pacjentów wykonano badanie echokardiograficzne w celu potwierdzenia zachowanej frakcji wyrzutowej i zebrano wywiad dotyczący objawów sugerujących niewydolność serca w trakcie włączenia do badania. 

W trakcie obserwacji oceniano występowanie nowych rozpoznań niewydolności serca i migotania przedsionków. Niewydolność serca rozpoznawano na podstawie nowych lub nasilających się objawów, w tym objawów retencji płynów i obiektywnych dowodów na niewydolność serca i istotnej poprawie po włączeniu dożylnych diuretyków lub innych leków. Migotanie przedsionków rozpoznawano na podstawie EKG lub badania Holter EKG potwierdzającego ponad 30 sekund migotania przedsionków. 

Włączono 86 osób (mediana wieku 78 lat, 53% stanowili mężczyźni). W trakcie obserwacji trwającej średnio 24 miesiące u 35 osób (41%) rozpoznano nową niewydolność serca w grupie, która miała AHRE – istotnie częściej niż w grupie bez AHRE (9 osób, 10%; p<0,001). Ryzyko rozwoju niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową było istotnie wyższe w grupie z AHRE niż w grupie bez AHRE (p=0,044). Migotanie przedsionków rozpoznano u 32 pacjentów (37%) z AHRE i 6 (7%) bez AHRE (p<0,001) i nie stwierdzono interakcji między migotaniem przedsionków a niewydolnością serca z zachowaną frakcją wyrzutową.

Podsumowując, AHRE może być związane z wyższym ryzykiem rozwoju niewydolności serca. Wydaje się, że AHRE może być markerem remodelingu elektrycznego przedsionków i poprzedzać rozwój niewydolności serca nawet u osób z zachowaną frakcją wyrzutową i bez migotania przedsionków. Zdaniem autorów warto monitorować AHRE nie tylko ze względu na związek z migotaniem przedsionków ale także związek z niewydolnością serca.

Oprac. na podstawie: Abstract: P1076 Atrial high rates episodes predict the development of heart failure with preserved ejection fraction 

R Marinheiro1, L Parreira1, P Amador1, C Lopes1, A Fernandes1, J Farinha1, M Fonseca1, A Esteves1, D Mesquita1, A Lopes1, J Venancio2, R Caria2, 1Hospital Center of Setubal ­ Setubal ­ Portugal, 2Hospital de Santa Cruz ­ Lisbon ­ Portugal