Telemonitoring urządzeń wszczepialnych w codziennej praktyce klinicznej- doświadczenia ośrodka o III stopniu referencyjności.

Telemonitoring urządzeń wszczepialnych w codziennej praktyce klinicznej- doświadczenia ośrodka o III stopniu referencyjności.

Autor: dr Cezary Maciejewski 

Mendez Zurita F. i wsp. w trakcie kongresu EHRA 2019 przedstawili podsumowanie swoich doświadczeń z użycia systemów telemonitorowania pacjentów z wszczepionym kardiowerterem-defibrylatorem lub układem resynchronizującym w codziennej praktyce klinicznej. 

Metodyka:

Obserwacji podlegało 860 pacjentów (64% ICD, 30% CRT-D, 6% CRT-P, 78.2%- mężczyźni, 65 ± 12.93 lat, 65.96%- prewencja pierwotna).  Pacjenci z implantowanym ICD mieli wizyty kontrolne raz w roku natomiast pacjenci z CRT co 6 miesięcy. Oprócz tego, wszyscy pacjenci dokonywali co 4 miesiące teletransmisji oraz mieli możliwość przeprowadzenia dodatkowych, nieplanowanych teletransmisji. Teletransmisje zostały przeanalizowane i skategoryzowane według istotności klinicznej informacji pozyskanych w ich trakcie. W sumie przeanalizowanych i skategoryzowanych zostało 2968 teletransmisji. 

Wyniki:

21,44% teletransmisji zostało uznanych za wnoszące istotne klinicznie informacji. 4,94% spośród nich zainicjowało przedwczesną wizytę pacjenta w szpitalu w celu przeprogramowania urządzenia lub wdrożenia dodatkowego leczenia farmakologicznego. Telemonitoring umożliwił wczesne rozpoznanie 10 nowych przypadków wystąpienia bezobjawowego migotania przedsionków. 

Wnioski:

Telemonitorowanie urządzeń wszczepialnych umożliwia zmniejszenie częstości fizycznych wizyt pacjenta w szpitalu w celu kontroli pracy urządzenia. Użycie telemonitoringu nie zwiększało istotnie liczby nieplanowanych wizyt w szpitalu oraz umożliwiło wcześniejsze wykrycie bezobjawowych napadów migotania przedsionków.

Źródło:

EHRA 2019 Benefits of the remote monitoring of cardiac implanted electronic devices in the clinical practice of a high-volume hospital center