Znamy skuteczniejszą metodę kardiowersji migotania przedsionków

Znamy skuteczniejszą metodę kardiowersji migotania przedsionków

Autor: dr n. med. Łukasz Januszkiewicz

Kardiowersja migotania przedsionków jest często wykonywaną procedurą. Schmidt i wsp. z Danii przeprowadzili badanie z randomizacją poświęcone energii stosownej podczas kardiowersji migotania przedsionków. 

Włączono 276 chorych z przetrwałym migotaniem przedsionków, których randomizowano do kardiowersji o niskiej, rosnącej energii (125-150-200 J) lub kardiowersji o stałej, maksymalnej energii (360-360-360 J). Z badania wykluczono pacjentów z arytmiami innymi niż migotanie przedsionków, z niestabilnym hemodynamicznie migotaniem przedsionków, z nieleczoną nadczynnością tarczycy i w ciąży. Pierwszorzędowym punktem końcowym był rytm zatokowy minutę po kardiowersji. Oceniono również nawroty arytmii, uszkodzenie miokardium (zmiany stężenia hsTnI), zmiany skórne po zabiegu, dyskomfort/ból w skali VAS. 

W grupie stałej, maksymalnej energii znalazło się 129 osób, a w grupie niskiej, rosnącej energii – 147. W sumie 88% osób z grupy maksymalnej dawki uzyskało rytm zatokowy minutę po kardiowersji w porównaniu z 66% z grupy rosnącej dawki (różnica 22%, 95% CI 13-32, p < 0,001). Rytm zatokowy po czterech godzinach od kardiowersji utrzymał się u 85% osób z pierwszej i 63% z drugiej grupy (różnica 22%, 95% CI 12-32, p < 0,001). W grupie maksymalnej dawki średnio dostarczano jedno wyładowanie kardiowertera, a w grupie rosnącej dawki – dwa. Po pierwszym wyładowaniu rytm zatokowy przywrócono u 75% osób w grupie maksymalnej dawki i 34% w grupie rosnącej dawki. 

W obu grupach stosowano taką samą dawkę propofolu. Arytmie po zabiegu występowały z podobną częstością w obu grupach. Nie stwierdzono istotnego wzrostu stężenia troponiny po zabiegu w obu grupach. Nie obserwowano istotnych różnic między grupami pod względem zmian skórnych po zabiegu, bólu w skali VAS. 

Podsumowując, kardiowersja elektryczna migotania przedsionków maksymalną energią jest skuteczniejsza od wykonywania kardiowersji o rosnącej energii. Wyniki badania zostały jednocześnie opublikowane w European Heart Journal. 

Oprac. na podstawie: Abstract 59: Maximum-fixed energy shocks for cardioverting atrial fibrillation. S. Shmidt, K.G. Lauridsen, P.  Torp et al.