STYMULACJA DDD-CLS POPRAWIA JAKOŚĆ ŻYCIA PACJENTÓW Z OMDLENIAMI ODRUCHOWYMI

STYMULACJA DDD-CLS POPRAWIA JAKOŚĆ ŻYCIA PACJENTÓW Z OMDLENIAMI ODRUCHOWYMI

Opracowano na podstawie: Barón-Esquivias et al.: Impact of dual-chamber pacing with closed loop stimulation on quality of life in patients with recurrent reflex vasovagal syncope: results of the SPAIN study. Europace (2020) 22, 314–319.

Omdlenia odruchowe, jakkolwiek niezagrażające życiu pacjentów, mogą obniżyć jakość życia w stopniu porównywalnym do niewydolności serca. Terapeutyczne możliwości leczenia tego typu schorzeń są ograniczone – wytyczne ESC z 2018 r. zalecają rozważenie implantacji układów stymulujących. 

Barón-Esquivias i wsp. na łamach „Europace” opublikowali analizę wyników badania SPAIN, stawiając pytanie, czy spadek liczby omdleń u pacjentów stymulowanych w trybie DDD-CLS (udowodniony już w innych analizach z tego badania) przekłada się na poprawę jakości życia. Jest to stymulacja dwujamowa z wykorzystaniem fizjologicznego sensora częstości stymulacji CLS (ang. closed loop stimulation). Sensor monitoruje zmiany impedancji wewnątrzkomorowej prawej komory, które można wykryć we wczesnej fazie odruchu wazowagalnego. SPAIN to hiszpańsko-kanadyjskie, wieloośrodkowe, podwójnie zaślepione, randomizowane badanie kliniczne. Do badania włączono 46 relatywnie młodych pacjentów (wiek 56±10,6 lat) z pięcioma lub więcej epizodami omdleń odruchowych z odpowiedzią kardiodepresyjną zarejestrowaną w teście pochyleniowym. Badanych randomizowano 1:1 do grupy A, gdzie przez 12 miesięcy byli stymulowani w trybie DDD-CLS, oraz do grupy B, w której zaprogramowano stymulację DDI 30/min. Po upływie tego czasu lub maksymalnie trzech omdleniach w ciągu miesiąca badani przechodzili do przeciwnej grupy. 

Przed randomizacją, po 12 oraz po 24 miesiącach, badani wypełniali anonimowo kwestionariusz oceny jakości życia SF-36, który ocenia osiem aspektów życia: funkcjonowanie fizyczne, ograniczenie w pełnieniu ról z powodu zdrowia fizycznego, dolegliwości bólowe, ogólne poczucie zdrowia, witalność, funkcjonowanie społeczne, ograniczenie w pełnieniu ról wynikające z problemów emocjonalnych oraz poczucie zdrowia psychicznego.

Podstawowym i najważniejszym wynikiem tej analizy jest ogólna poprawa jakości życia wśród pacjentów stymulowanych w trybie DDD-CLS, zarówno w sferze fizycznej, jak i psychicznej. Najbardziej jakość życia pacjentów poprawiła się w zakresie ograniczeń z powodów emocjonalnych, witalności oraz ogólnego poczucia zdrowia. Co więcej, zaobserwowano pogorszenie jakości życia w zakresie witalności po przejściu z trybu DDD-CLS do trybu DDI. Obserwowana poprawa miała miejsce zarówno porównując wyniki pacjentów stymulowanych DDD-CLS versus wynik początkowy, jak i w porównaniu z trybem DDI. 


POBIERZ PREZENTACJĘ