ADAPT AF-DES: monoterapia DOAC pacjentów z migotaniem przedsionków po implantacji DES
Monoterapia DOAC u pacjentów z migotaniem przedsionków po implantacji DES przed co najmniej rokiem jest nie gorsza od leczenia DOAC z klopidogrelem. Do wieloośrodkowego, randomizowanego badania ADAPT AF-DES włączono 960 chorych (średni wiek 71 lat, 21% kobiet) z migotaniem przedsionków po implantacji DES przed co najmniej rokiem, których zrandomizowano do monoterapii DOAC lub leczenia złożonego DOAC z klopidogrelem. Pierwszorzędowym, złożonym punktem końcowym był zgon, zawał serca, zakrzepica w stencie, udar mózgu, zatorowość systemowa, poważne krwawienie i klinicznie istotne krwawienie inne niż poważne w rocznej obserwacji. Kryterium non-inferiority ustalono na poziomie 3 punktów procentowych. W ciągu roku pierwszorzędowy punkt końcowy wystąpił u 46 pacjentów z grupy DOAC i 82 z grupy leczenia złożonego (p <0,001 dla kryterium non-inferiority; HR 0,54, p < 0,001 dla kryterium superiority). Poważne krwawienia lub krwawienia istotne klinicznie wystąpiły u 5,2% osób z grupy monoterapii DOAC i 13,2% z grupy leczenia złożonego (HR 0,38; 95% CI 0,24 – 0,60).
Powiązane
Prawidłowy elektrokardiogramCzy w dobie łatwo dostępnych technik obrazowania o wysokiej rozdzielczości elektrokardiogram (EKG) ma jeszcze swoje miejsce w diagnostyce i leczeniu dzieci? Z pewnością w nieinwazyjnej diagnostyce zaburzeń rytmu i przewodzenia w sercu nic nie zastąpi dokładnej analizy EKG. O EKG należy myśleć w taki sam sposób, jak o badaniu fizykalnym. Dostarcza ono wskazówek dotyczących prawdopodobnego rozpoznania, dostarcza informacji o ciężkości choroby i może wskazywać na inne problemy […]
Resynchronizacja serca za pomocą układu CRT-D stanowi uznaną metodę leczenia pacjentów z niewydolnością serca i poszerzonym zespołem QRS. Skuteczność terapii zależy od właściwego działania wszystkich elementów układu, w tym także elektrody przedsionkowej, której funkcja bywa pomijana w ocenie całościowej skuteczności pracy urządzenia. W omawianym przypadku utrata sensingu przedsionkowego doprowadziła do znacznego spadku skuteczności terapii resynchronizującej, a czasowo skuteczne rozwiązanie zapewniła zmiana […]
WstępTelemonitoring urządzeń wszczepialnych stanowi obecnie integralny element opieki nad pacjentami z niewydolnością serca i zaburzeniami rytmu serca, umożliwiając wczesne wykrywanie arytmii komorowych, nadkomorowych oraz dysfunkcji układu stymulującego1,2. W ostatnich latach wykazano, że regularne wykorzystanie zdalnego monitorowania wiąże się nie tylko z poprawą bezpieczeństwa terapii, lecz także ze zmniejszeniem liczby hospitalizacji i istotną redukcją śmiertelności, co potwierdzono w metaanalizach badań randomizowanych1,3. Nadzór […]
