U pacjentów po udarze kryptogennym znajduje się więcej osób z klinicznie istotną chorobą węzła zatokowego w porównaniu z dopasowaną grupą kontrolną. Przeanalizowano retrospektywnie 225 pacjentów, którym implantowano ILR z powodu udaru kryptogennego lub TIA (n = 139), lub innych wskazań, z wyjątkiem omdleń (n = 86). Przeprowadzono analizę propensity score matching. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do pierwszego rozpoznania klinicznie istotnej dysfunkcji węzła zatokowego. W trakcie obserwacji o medianie 23 miesiące choroba węzła zatokowego została zdiagnozowana istotnie częściej w grupie pacjentów po udarze kryptogennym niż w grupie kontrolnej (18,7% vs. 4,7%; p = 0,003). W analizie propensity score matching (n = 114) częstość choroby węzła zatokowego pozostawała istotnie wyższa w grupie po udarze niż w grupie kontrolnej (22,8% vs. 8,8%; p = 0,04). W analizie jednoczynnikowej udar kryptogenny/TIA (OR 3,14; 95% CI: 1,02–9,64; p = 0,045), nadciśnienie tętnicze oraz zwiększona indeksowana objętość lewego przedsionka były niezależnymi predyktorami wystąpienia choroby węzła zatokowego. Zdaniem autorów wyniki podkreślają znaczenie kompleksowego monitorowania zaburzeń rytmu serca, wykraczającego poza samo wykrywanie migotania przedsionków, w tej populacji chorych.

Poprzedni Następny