Ponad 20% pacjentów z uwięzioną elektrodą po przezskórnej implantacji zastawki trójdzielnej ma poważne powikłania związane z uszkodzeniem elektrod.

W ok. 13% zabieg przezskórnej implantacji zastawki trójdzielnej wikła się blokiem przedsionkowo-komorowym, który można skutecznie leczyć stymulatorem bezelektrodowym lub elektrodą do żyły wieńcowej.

Do ww. wniosków doszli badacze z Emory Healthcare, oceniając 73 chorych poddanych przezskórnej implantacji zastawki trójdzielnej. W tej grupie 21 pacjentów (29%) miało uprzednio implantowany stymulator serca (19 – klasyczny układ z elektrodami przezżylnymi, 2 – stymulator bezelektrodowy). U 14 osób (73,7%) elektrody przezżylne zostały uwięzione po implantacji zastawki trójdzielnej. Pięciu chorym (26,3%) usunięto układ przezżylny i wszczepiono elektrodę komorową do zatoki wieńcowej (n = 2) lub komorowy stymulator bezelektrodowy (n = 2), 1 pacjent nie został poddany reimplantacji. U 7 z 52 pacjentów po przezskórnej implantacji zastawki trójdzielnej wystąpił blok przedsionkowo-komorowy wymagający zabezpieczenia stałą stymulacją serca: 4 chorych otrzymało stymulator bezelektrodowy, 2 – stymulator z elektrodą do zatoki wieńcowej, a 1 – stymulator z elektrodą przechodzącą przez zastawkę trójdzielną. W czasie obserwacji trwającej średnio 10,5 miesiąca u 3 z 14 pacjentów z uwięzioną elektrodą stwierdzono powikłania: 2 chorych miało uszkodzoną elektrodę komorową wymagającą rewizji. Jedna z rewizji była powikłana infekcją zakończoną zgonem. Inny pacjent z uwięzioną elektrodą prawokomorową zmarł nagle tydzień po wypisie.

Poprzedni Następny