COMBINE- AF: krwawienia pozaczaszkowe w migotaniu przedsionków

Klinicznie istotne krwawienia pozaczaszkowe są częstym powikłaniem u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi i mogą lepiej odzwierciedlać całkowite obciążenie związane z krwawieniami niż analiza jedynie dużych krwawień. Przeanalizowano dane pacjentów otrzymujących doustne leki przeciwkrzepliwe pochodzące z pięciu kluczowych randomizowanych badań klinicznych porównujących DOAC z warfaryną u chorych z migotaniem przedsionków (COMBINE-AF). Pierwszorzędowym punktem końcowym było klinicznie istotne krwawienie pozaczaszkowe, zdefiniowane jako pierwszy epizod dużego krwawienia pozaczaszkowego lub klinicznie istotnego krwawienia niemającego charakteru dużego, zgodnie z kryteriami International Society on Thrombosis and Haemostasis (ISTH). Spośród 73 737 pacjentów leczonych OAC u 10 634 wystąpiło klinicznie istotne krwawienie pozaczaszkowe w trakcie średniego okresu obserwacji wynoszącego 705 dni (skumulowana częstość występowania: 26% [95% CI, 18–35%]; 7,6 zdarzenia na 100 osobolat).

Wśród tych zdarzeń odnotowano:

– 3188 dużych krwawień (skumulowana częstość: 7% [95% CI, 6–7%]; 2,1 na 100 osobolat),

– 7446 klinicznie istotnych krwawień niemających charakteru dużego (skumulowana częstość: 19% [95% CI, 12–28%]; 5,2 na 100 osobolat).

Lokalizacja krwawień różniła się w zależności od ich ciężkości. Krwawienia z przewodu pokarmowego stanowiły:

– 26% wszystkich klinicznie istotnych krwawień,

– 49% dużych krwawień,

– 15% klinicznie istotnych krwawień niemających charakteru dużego.

Czynniki ryzyka krwawień pozaczaszkowych były podobne niezależnie od stopnia ich ciężkości. Wyjściowe zmienne uwzględnione w wieloczynnikowych modelach wyjaśniały od 66% do 69% populacyjnego ryzyka krwawień.