Doustne antykoagulanty a funkcje poznawcze pacjentów z migotaniem przedsionków
U pacjentów z migotaniem przedsionków i chorobą Alzheimera stosowanie DOAC wiązało się z umiarkowanie wolniejszym pogorszeniem funkcji poznawczych i korzystniejszym profilem skuteczności i bezpieczeństwa w porównaniu z warfaryną i z brakiem leczenia przeciwkrzepliwego. W Szwedzkim Rejestrze Zaburzeń Poznawczych/Otępień zidentyfikowano osoby z nowo rozpoznaną chorobą Alzheimera w okresie od 2007 do 2020 roku, u których wcześniej występowało migotanie przedsionków. Stosowanie leków przeciwkrzepliwych w punkcie wyjściowym sklasyfikowano jako: brak leczenia przeciwkrzepliwego, warfaryna lub DOAC. Zależność między stosowaniem leków przeciwkrzepliwych a pogorszeniem funkcji poznawczych, ocenianym za pomocą skali Mini-Mental State Examination (MMSE), analizowano przy użyciu modeli z efektami mieszanymi.
W grupie 7308 zidentyfikowanych pacjentów (3341 osób nieleczonych przeciwkrzepliwie, 2277 stosujących warfarynę oraz 1690 stosujących DOAC) u pacjentów leczonych DOAC obserwowano istotnie wolniejsze pogarszanie się funkcji poznawczych w porównaniu z osobami nieleczonymi przeciwkrzepliwie (różnica w wynikach MMSE: β = 0,23 punktu/rok, 95% CI 0,11–0,36) oraz w porównaniu z pacjentami stosującymi warfarynę (β = 0,21 punktu/rok, 95% CI 0,10–0,33). W porównaniu z brakiem leczenia przeciwkrzepliwego stosowanie DOAC wiązało się z istotnie niższym ryzykiem: zgonu (HR 0,81; 95% CI 0,72–0,91), udaru niedokrwiennego/zatorowości systemowej (HR 0,66; 95% CI 0,53–0,82), złamań (HR 0,79; 95% CI 0,64–0,97), bez zwiększenia ryzyka dużych krwawień (HR 1,05; 95% CI 0,84–1,32). Natomiast stosowanie warfaryny, w porównaniu z brakiem leczenia przeciwkrzepliwego, wiązało się z istotnie niższym ryzykiem: zgonu (HR 0,88; 95% CI 0,80–0,97), udaru niedokrwiennego/zatorowości systemowej (HR 0,85; 95% CI 0,72–1,00), ale jednocześnie z wyższym ryzykiem dużych krwawień (HR 1,31; 95% CI 1,09–1,56). W porównaniu z warfaryną stosowanie DOAC wiązało się z niższym ryzykiem: udaru niedokrwiennego/zatorowości systemowej (HR 0,78; 95% CI 0,62–0,98), dużych krwawień (HR 0,80; 95% CI 0,64–1,01), natomiast obserwowano nieistotne statystycznie zmniejszenie ryzyka zgonu i złamań.