Celem badania była ocena zależności, między podawanym przez układ CRT % zespołów wystymulowanych (%Vp), a rzeczywiście skuteczną stymulacją resynchronizujacą. Każdy pacjent po implantacji CRT w czasie badania 24 godzinnej rejestracji EKG metodą Holtera (24HM) miał zapisywany IEGM LV cathode?RV coil i ?event markers?.  Tylko zespoły wystymulowane były analizowane. Średni procent stymulacji dwukomorowej wynosił 94.8% ? 8% – istotnie przewyższał  rzeczywiście skuteczny odsetek CRT – (87.5% ? 23%; P 0.001). Aż 61% badanych pacjentów miało procent  efektywnej stymulacji CRT poniżej rekomendowanych obecnie przez  ESC 98%. U 23 pacjentów z 57 włączonych do badania miało procent stymulacji CRT poniżej 95%. Autorzy wysunęli z badania następujące wnioski: większość stwierdzonych epizodów nieefektywnej stymulacji CRT można zmodyfikować przez odpowiednie programowanie:
  • ?Pseudofusion?  –  zbyt długie programowanie AV delay ? zastosowanie algorytmów AV dynamic adaptive lub programowanie krótkiego Avdelay.
  • Brak skutecznej stymulacji LV ? zbyt niska amplituda w kanale lewokomorowym, elektrody wielopolowe z wyborem dipola o niskim progu stymulacji.
Migotanie przedsionków i dodatkowe skurcze komorowe ? wciąż stanowią wyzwanie dla algorytmów w układach CRT aby zachować skuteczną stymulację resynchronizującą. Autor: Michał Chudzik Źródło/a: Heart Rhythm2017;14:541?547 Device pacing diagnostics overestimate effective cardiac resynchronization therapy (OLÉCRT)study. Hernández? A et al. http://www.heartrhythmjournal.com/article/S1547-5271(17)30069-3/fulltext
https://akademiaelektroterapii.pl/wp-content/uploads/2025/06/2017_06_12-?Rzeczywiste-występowanie-bezobjawowego.ppt„>POBIERZ – ?Funkcje diagnostyczne w układach resynchronizujących rejestrują nadmierny procent skutecznej stymulacji CRT ? analiza badania (OLE CRT)?
Poprzedni Następny