Jak często dochodzi do nagłego zgonu z powodu zawału serca?
Ok. ¼ wszystkich nagłych zgonów i ok. 40% sekcyjnie potwierdzonych nagłych zgonów jest związana z zawałem serca. W badaniu POST SCD (Postmortem Systematic Investigation of Sudden Cardiac Death) oceniano prospektywnie podczas sekcji zwłok przyczyny nagłych zgonów i ich związek z zawałem serca. Za nagły zgon sercowy z powodu zawału mięśnia sercowego uznawano przypadki, w których stwierdzano histopatologiczne cechy zawału mięśnia sercowego przy braku innej śmiertelnej przyczyny zgonu. Obturacyjną chorobę wieńcową definiowano jako zwężenie ≥ 50% w co najmniej jednej tętnicy wieńcowej. Spośród 943 domniemanych przypadków nagłego zgonu sercowego, od 1 lutego 2011 r. do 31 marca 2023 r., u 360 (38%) stwierdzono przyczynę niesercową, natomiast u 583 (62%) sekcja zwłok potwierdziła nagły zgon sercowy. Wśród nich 237 przypadków (41%) było spowodowanych zawałem mięśnia sercowego: 214 (90%) stanowiły ostre lub przebyte zawały mięśnia sercowego współistniejące z obturacyjną chorobą wieńcową, a 23 (10%) – ostre przypadki MINOCA (najwyższy odsetek obserwowano wśród pacjentów rasy czarnej; P < 0,05). Niearytmiczne mechanizmy zgonu występowały częściej w przypadkach MINOCA niż świeżego zawału sercowego związanego z obturacyjną chorobą wieńcową prowadzącego do nagłego zgonu (35% vs 15%; P = 0,037), z tendencją do najwyższej częstości wśród pacjentów pochodzenia azjatyckiego (P = 0,1). Całkowity stopień włóknienia mięśnia sercowego był podobny w grupach MINOCA i świeżego zawału sercowego związanego z obturacyjną chorobą wieńcową prowadzącego do nagłego zgonu (P = 0,6).
