Jaki ładunek VEBs wiąże się z długoterminowym ryzykiem przebudowy serca?

Ładunek VEBs > 1% jest związany z długoterminową przebudową strukturalną lub czynnościową komór serca. Autorzy przeanalizowali retrospektywnie pacjentów, u których wykonano monitorowanie EKG metodą Holtera i badanie echokardiograficzne w okresie od lutego 2007 r. do lipca 2017 r. w Asan Medical Center w Korei. Pierwszorzędowy punkt końcowy składał się z nowej przebudowy strukturalnej lub czynnościowej serca, w tym: dysfunkcji skurczowej lewej komory (frakcja wyrzutowa < 40%), znacznego powiększenia lewej komory, umiarkowanej do ciężkiej niedomykalności zastawki mitralnej, umiarkowanej do ciężkiej niedomykalności zastawki trójdzielnej. Analizowano również każdy z tych elementów oddzielnie oraz śmiertelność całkowitą. Oceniono łącznie 5040 pacjentów z VEBs bez strukturalnej choroby serca (średni wiek blisko 60 lat; prawie połowę stanowiły kobiety). Większy ładunek VEBs wiązał się z: młodszym wiekiem, mniejszą liczbą chorób współistniejących, niższą wyjściową frakcją wyrzutową lewej komory. Częstość występowania pierwszorzędowego punktu końcowego była istotnie wyższa w grupach z obciążeniem VEBs 1–10% oraz ≥ 10% niż w grupie < 1%. Po 8 latach obserwacji wynosiła ona odpowiednio: 8,7% dla VEBs < 1%, 14,5% dla VEBs 1–10%, 14,4% dla VEBs ≥ 10% (p < 0,001). Wyższy ładunek VEBs był związany również z wyższą częstością dysfunkcji lewej komory: 2,0%, 4,9%, 7,9% (p = 0,009) i powiększenia lewej komory: 5,8%, 8,5%, 7,3% (p = 0,007), odpowiednio dla grup < 1%, 1–10% i ≥ 10%. Zdaniem autorów ze względu na zmienny charakter VEBs nawet pacjenci z ładunkiem 1-10% mogą wymagać okresowego monitorowania.