U pacjentów z kardiomiopatią stymulatorową rozbudowa układu do CSP może zmniejszać ryzyko zgonu lub niewydolności serca i powikłań okołozabiegowych w porównaniu z rozbudową do BVP. Do prospektywnego, wieloośrodkowego włoskiego badania obserwacyjnego włączono 183 kolejnych pacjentów z kardiomiopatią stymulatorową (ponad połowa osób z NYHA III lub IV, średnia EF 33%) poddanych rozbudowie do CSP (n = 69: 52 LBBAP, 17 HBP) lub BVP (n = 114). Wykonano analizę propensity score matching dla 57 par (CSP – BVP). W trakcie blisko dwuletniej obserwacji zgon lub hospitalizacja z powodu niewydolności serca wystąpiły u 6 pacjentów CSP (10,5%) i 17 z grupy BVP (29,8%) (p = 0,01). Powikłania okołozabiegowe stwierdzono u 2 chorych z grupy CSP (3,5%) i 8 z grupy BVP (14,0%) (p = 0,047). Rozbudowa do CSP wiązała się z większą poprawą EF (+15,3 vs. +11; p = 0,039) i klasy NYHA (-1,3 vs. -0,8; p < 0,001) w rocznej obserwacji w porównaniu z BVP.

Poprzedni Następny