Cykle edukacyjne
Utrata resynchronizacji w wyniku utraty stymulacji przedsionkowej – co zrobić w oczekiwaniu na zabieg?
Resynchronizacja serca za pomocą układu CRT-D stanowi uznaną metodę leczenia pacjentów z niewydolnością serca i poszerzonym zespołem QRS. Skuteczność terapii zależy od właściwego działania wszystkich elementów układu, w tym także elektrody przedsionkowej, której funkcja bywa pomijana w ocenie całościowej skuteczności pracy urządzenia. W omawianym przypadku utrata sensingu przedsionkowego doprowadziła do znacznego spadku skuteczności terapii resynchronizującej, a czasowo skuteczne rozwiązanie zapewniła zmiana […]
Czytaj dalej
LBBAP a zjawisko pamięci sercowej – analiza 2 przypadków klinicznych
Przypadek pierwszy to 76-letnia kobieta z prawidłową funkcją skurczową lewej komory, blokiem lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB) 140 ms oraz napadowym blokiem przedsionkowo-komorowym całkowitym. Implantowano u niej układ dwujamowy z wykorzystaniem stymulacji okolicy lewej odnogi pęczka Hisa (LBBAP), a dokładniej stymulacją przegrody lewej komory (LVSP). W EKG bezpośrednio po zabiegu obserwowano głębokie ujemne załamki T w odprowadzeniach znad ściany przedniej i dolnej. […]
Czytaj dalej
Implantacja kardiostymulatora dwujamowego u pacjentki z wrodzonym skorygowanym przełożeniem wielkich naczyń i zaawansowanymi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo komorowego
Przedstawiam przypadek młodej 19-letniej pacjentki z wrodzoną wadą serca w postaci wrodzonego skorygowanego przełożenia pni tętniczych (ccTGA) oraz zaawansowanymi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego w przebiegu napadowego bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia. Dodatkowo u pacjentki stwierdzono umiarkowaną niedomykalność systemowej zastawki przedsionkowo-komorowej (anatomicznie trójdzielnej). W 2013 i 2014 roku pacjentka przebyła ablację drogi dodatkowej z powodu zespołu WPW. Przy przyjęciu pacjentka zgłaszała pogorszenie tolerancji wysiłku, nasilone […]
Czytaj dalej
Solia CSP ma potencjał na Hisa!
16 września w Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus w Warszawie mieliśmy po raz pierwszy możliwość implantacji nowej elektrody do stymulacji układu bodźcoprzewodzącego Solia CSP. Elektroda te cechuje się, między innymi, stale wysuniętą, dłuższą (2,2 mm) helisą. Dotychczas wykorzystywaliśmy elektrody mandrynowe właściwie tylko do stymulacji lewej odnogi (LBBP). Tym razem postanowiliśmy przetestować Solię CSP do stymulacji pęczka Hisa i sprawdzić […]
Czytaj dalej
Zastosowanie telemonitoringu w detekcji wczesnego powikłania pozabiegowego u skąpoobjawowego pacjenta
Częstość perforacji miokardium elektrodą CIED dotyczy 0,1–0,8% zabiegów implantacji układów stymulujących i 0,6–5,2% ICD. 15% perforacji pozostaje niema klinicznie i jest wykrywana przypadkowo podczas badań obrazowych bądź w trakcie późniejszych rutynowych kontroli urządzenia w poradni. Końcówka elektrody jest w tych przypadkach umiejscowiona w tłuszczu osierdziowym, są to tzw. suche perforacje. Przedstawiamy przypadek chorego, u którego doszło do tego powikłania. Mężczyzna w wieku 78 […]
Czytaj dalej
(Nie)drożność żyły ramienno-głowowej lewej a rozbudowa układu CRT-P do CRT-D
82-letni mężczyzna z wszczepionym w 2022 roku resynchronizującym układem stymulującym serce (VVI-CRT-P) z powodu napadowego całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego w obrębie utrwalonego migotania przedsionków oraz innymi licznymi obciążeniami internistycznymi został przyjęty na Oddział Kardiologiczny rejonowego szpitala z powodu utrwalonego częstoskurczu komorowego (VT). Po zastosowaniu bolusa amiodaronu wykonano skuteczną kardiowersję elektryczną VT. W wykonanej koronarografii nie stwierdzono istotnych zmian w tętnicach wieńcowych. Pacjenta zakwalifikowano […]
Czytaj dalej