LBBAP poprawia rokowanie w porównaniu ze stymulacją prawokomorową u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym i zachowaną lub łagodnie obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory. Do wieloośrodkowego rejestru MELOS RELOADED włączono pacjentów ze stymulatorem serca, z blokiem przedsionkowo-komorowym, frakcją wyrzutową lewej komory > 40% i odsetkiem stymulacji komorowej > 20%. Pierwszorzędowym punktem końcowym była śmiertelność całkowita oceniana w narodowych rejestrach. Wykonano analizę propensity score matching i do każdego pacjenta z LBBAP dopasowano 1 chorego ze stymulacją prawokomorową. Porównano 1691 pacjentów z LBBAP z 1691 chorymi ze stymulacją prawokomorową. W obserwacji 4-letniej wykazano całkowitą różnicę w śmiertelności ogólnej na korzyść LBBAP na poziomie 11,8% (p < 0,001). Różnica w śmiertelności całkowitej między LBBP a stymulacją prawokomorową wyniosła 14,1% (p < 0,001), a między LVSP a stymulacją prawokomorową 6,1% (p < 0,001). LBBAP była istotnym predyktorem zmniejszonej śmiertelności (HR 0,53; 95% CI 0,42-0,65; p < 0,001). Zidentyfikowano następujące, niezależne predyktory zwiększonej śmiertelności w obrębie grupy LBBAP:

– brak potwierdzonej stymulacji lewej odnogi pęczka Hisa (HR 1,85),

– niższy odsetek stymulacji komorowej (HR 1,12 na każde 10%),

– wiek (HR 1,63 na każde 10 lat).

Autor grafiki: lek. Sylwester Rogula

Poprzedni Następny