Migotanie przedsionków u zawodowych wioślarzy

Co piąty zawodowy wioślarz w wieku 45-80 lat ma migotanie przedsionków oraz istotnie wyższe ryzyko wystąpienia udaru mózgu mimo korzystnego profilu sercowo-naczyniowego niż grupa kontrolna. Porównano 121 australijskich zawodowych wioślarzy (średni wiek 62 lata), którzy trenowali minimum 10 lat z dopasowaną pod względem płci i wieku grupą kontrolną składającą się z 11 495 osób z bazy UK Biobank. Oceniano wyniki EKG, Holter EKG, MRI, wyniki badań genetycznych. W sumie 26 ze 121 zawodowych wioślarzy (21,5%) miało rozpoznane migotanie przedsionków w porównaniu z 364 osobami z grupy kontrolnej (3,2%; RR 6,8, 95% CI 4,7 – 9,8). Zapadalność na migotanie przedsionków w ciągu 4 lat była wyższa w grupie wioślarzy niż w grupie kontrolnej (6,3% vs. 2,3%, HR 2,8, 95% CI 1,6 – 5,0). Zawodowi sportowcy mieli bardziej nasilony remodeling elektryczny i strukturalny. Obie grupy miały zbliżony profil czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Mimo tego udar mózgu występował częściej w grupie wioślarzy (3,3% vs. 1,1%, RR 3,0, 95% CI 1,1 – 7,9). Rzadkie patogenne i prawdopodobnie patogenne warianty genów związanych z kardiomiopatiami występowały z podobną częstością w obu grupach (2,7%).