Nagłe zgony sercowe a nierozpoznana choroba serca
Ok. 2/3 nagłych arytmicznych zgonów sercowych występuje u osób bez uprzednio rozpoznanej choroby serca, mimo obecności istotnych zmian patologicznych w sercu w badaniu post mortem, a u połowy niemych arytmicznych nagłych zgonów stwierdzono przebyty zawał serca lub kardiomiopatię rozstrzeniową. Celami badania były ocena czułości rozpoznanych czynników ryzyka w identyfikacji osób zagrożonych nagłym zgonem sercowym w populacji oraz określenie częstości występowania utajonych patologii serca, w tym przebytego zawału mięśnia sercowego i kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM), u osób z nagłym zgonem sercowym bez wcześniej rozpoznanych czynników ryzyka. W badaniu POST SCD (Postmortem Systematic Investigation of Sudden Cardiac Death) oceniano prospektywnie podczas sekcji zwłok przyczyny nagłych zgonów i klasyfikowano je jako zgony o mechanizmie arytmicznym (potencjalnie możliwe do uniknięcia dzięki zastosowaniu defibrylatora) lub niearytmicznym (np. tamponada serca, przedawkowanie leków lub substancji). Oceniono częstość występowania wcześniej rozpoznanych czynników ryzyka (frakcja wyrzutowa lewej komory ≤ 35%, niewydolność serca, przebyty zawał mięśnia sercowego oraz omdlenia) wśród zgonów arytmicznych, niearytmicznych oraz w grupie referencyjnej obejmującej zgony pourazowe. U osób z arytmicznym nagłym zgonem sercowym bez rozpoznanych czynników ryzyka oceniono obecność utajonych patologii serca, w tym: kardiomiopatii rozstrzeniowej zdefiniowanej jako średnica krótkiej osi lewej komory ≥ 3,5 cm standardowej wartości oczekiwanej dla płci, wieku, wzrostu i masy ciała (Z-score = 1), przebytego zawału mięśnia sercowego, potwierdzonego histopatologicznie. Spośród 877 domniemanych przypadków nagłego zgonu sercowego u 513 osób (58%) sekcja zwłok wykazała arytmiczny mechanizm zgonu. Spośród nich: 166 osób (32%) miało wcześniej rozpoznane czynniki ryzyka (średni wiek 64,3 roku; 77% stanowili mężczyźni). Oznacza to, że czułość klasycznych czynników ryzyka w przewidywaniu arytmicznego nagłego zgonu sercowego wyniosła jedynie 32%. Kolejne 159 osób (31%) miało nierozpoznany wcześniej przebyty zawał mięśnia sercowego lub kardiomiopatię rozstrzeniową. Grupa ta charakteryzowała się podobnymi cechami klinicznymi (średni wiek 62,6 roku; 80% mężczyzn) oraz zbliżonym obrazem patologicznym serca jak osoby z rozpoznanymi czynnikami ryzyka, w tym podobnym stopniem włóknienia mięśnia sercowego i zaawansowania choroby wieńcowej. Pozostałe 185 osób (36%) z arytmicznym nagłym zgonem sercowym było młodszych (średni wiek 56,9 roku) i wykazywało mniej nasilone zmiany strukturalne serca niż osoby z utajonym zawałem lub kardiomiopatią rozstrzeniową. Mimo to, w porównaniu z grupą zgonów pourazowych, miały one:
– większą masę serca (Z-score: 0,9 vs. 0,0),
– większą średnicę lewej komory (2,5 cm vs. 1,9 cm),
– częściej występującą istotną chorobę wieńcową (52% vs. 13%; wszystkie P < 0,001),
– podobny stopień włóknienia mięśnia sercowego (6,7% vs. 6,3%),
– podobną częstość przerostu lewej komory (57% vs. 55%).
