Nefropatia pokontrastowa po CRT
Nefropatia pokontrastowa jest coraz częstszym powikłaniem po implantacji terapii resynchronizującej i wiąże się z gorszymi wynikami leczenia i dłuższą hospitalizacją. Retrospektywnie przeanalizowano bazę Nationwide Readmissions Database w USA z lat 2016 – 2020 i zidentyfikowano dorosłych pacjentów poddanych implantacji CRT na podstawie klasyfikacji ICD-10. Pierwszorzędowym punktem końcowym było wystąpienie nefropatii pokontrastowej w obserwacji rocznej. Spośród 42 545 pacjentów poddanych implantacji CRT częstość występowania nefropatii pokontrastowej wzrosła z 20,61% w 2016 roku do 26,40% w 2020 roku (p < 0,001). Wystąpienie nefropatii pokontrastowej wiązało się z istotnie wyższym odsetkiem rehospitalizacji w ciągu 30 dni, dłuższym czasem hospitalizacji (średnia długość pobytu: 7,64 vs. 4,36 dnia w przypadkach nieplanowych) oraz wyższymi kosztami leczenia szpitalnego. Częstość kwasicy metabolicznej wzrosła z 13,73% do 18,51% (p < 0,001), natomiast zastosowanie terapii nerkozastępczej zwiększyło się z 3,30% do 5,11% (p = 0,03). Chociaż ogólna śmiertelność była wyższa w grupie pacjentów z nefropatią pokontrastową (2,84% vs. 0,53%), nie stwierdzono wzrostu śmiertelności w czasie (p = 0,352).
