OCEAN: ryzyko udaru i krwawienia po skutecznej ablacji migotania przedsionków

Nawrót arytmii po skutecznej ablacji migotania przedsionków nie zwiększa istotnie ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. W badaniu OCEAN wykazano, że leczenie riwaroksabanem w porównaniu z kwasem acetylosalicylowym nie zmniejsza ryzyka udaru, zatorowości obwodowej u pacjentów po skutecznej ablacji migotania przedsionków. Po wykonanej skutecznej ablacji po > 1 roku obserwacji pacjentów randomizowano do 15 mg riwaroksabanu lub 70-120 mg kwasu acetylosalicylowego. Skuteczną ablację zdefiniowano jako brak arytmii przedsionkowej trwającej > 30 sekund w co najmniej 2 badaniach Holter EKG wykonanych w ciągu 12 miesięcy od ablacji. Podczas 3-letniej obserwacji od randomizacji 18,8% pacjentów miało nawrót arytmii przedsionkowej. Nie stwierdzono różnicy w występowaniu udarów ani zatorowości obwodowych u pacjentów z nawrotem arytmii przedsionkowej vs. u chorych bez nawrotu arytmii przedsionkowej (1,7% vs. 1,0%, p = 0,313). Nie wykazano również różnic w występowaniu krwawień między grupą z nawrotem arytmii a grupą bez nawrotu (0,8% vs. 1,2%, p = 1,0). Większość chorych z nawrotem arytmii miała 1 napad (64,7%), 2 napady – 21,2%, a ≥ 3 napady – 14,1%. W grupie z nawrotem arytmii w 34% wykonano kardiowersję, w 24% – włączono nowy lek antyarytmiczny, w 29% -wykonano ponowną ablację.