Uwaga!

Uprzejmie informujemy, iż treści umieszczone na tym portalu są materiałami naukowymi, przeznaczonymi wyłącznie dla podmiotów profesjonalnych, czynnie zajmujących się elektroterapią.

Akceptuję i oświadczam, że jestem podmiotem profesjonalnym:

Potwierdzam

Oversensing w urządzeniach firmy Abbott (dawniej  St. Jude Medical)

Oversensing (nadczułość) jest to – tak jak undersensing – nieprawidłowe sterowanie. W tym wypadku urządzenie odczytuje zbyt wiele sygnałów. Poza oczekiwanymi, związanymi z rytmem serca (w kanale przedsionkowym sygnałem pobudzenia elektrycznego przedsionków, w komorowym – pobudzenia komór), urządzenie sczytuje sygnały dodatkowe. 

W kanale przedsionkowym najczęstszym źródłem sygnałów dodatkowych jest far-field („przesłuch”) z komory; w komorze jest to podwójne zliczanie zespołów QRS (szczególnie, jeśli są one pofragmentowane i znacznie poszerzone) oraz załamki T. Z oversensingiem komorowym spotykamy się przede wszystkim w kardiowerterach-defibrylatorach (ICD). Urządzenia te z założenia muszą być zdolne do odczytu niskoamplitudowych sygnałów komorowych w migotaniu komór, dlatego poziom wyczuwania komorowego ustalony jest w nich bardzo nisko, co oczywiście sprzyja zbieraniu nadmiaru niepotrzebnych sygnałów.

Rycina 1: Oversensing przedsionkowy. Zapis IEGM uzyskany z pamięci CRT-D (Quadra Assura MP) w czasie rutynowej kontroli układu. W opisie epizodu zwraca uwagę istotna różnica w ilości sygnałów zliczanych w przedsionkach (190/min) oraz komorach (85/min). Nie jest to jednak arytmia przedsionkowa. Śledząc zapis z przedsionka (kanał A Sense Amp) widzimy sygnały o różnych amlitudach. Wyższy (zielona strzałka, marker AS) jest wynikiem pobudzenia zatokowego, niższy (czerwona strzałka) pojawia się za markerem stymulacji obukomorowej (BP), w niedalekiej odległości za szczytem sygnału komorowego, widocznego na kanale V Sense Amp. To właśnie ten ostatni jest źródłem dodatkowego sygnału w przedsionku.

Rycina 2. Oversensing komorowy. Zapis IEGM uzyskany z pamięci CRT-D (Quadra Assura MP), również w czasie rutynowej kontroli układu. W kanale przedsionkowym widzimy miarowe sygnały rytmu zatokowego (oznaczenia AS na kanale markerów), z wyzwoloną po nich stymulacją obukomorową (BP, strzałka zielona). Po większości wystymulowanych pobudzeń komorowych, w odległości 410-418 ms za nimi, urządzenie odczytuje w komorze dodatkowe sygnały (strzałka czerwona), których źródłem jest załamek T. 

Total
0
Shares
Powiązane Artykuły