Postępowanie w podostrej i opóźnionej perforacji miokardium po implantacji CIED

Postępowanie w podostrej i opóźnionej perforacji miokardium po implantacji CIED

Największa baza przypadków pacjentów po podostrej lub opóźnionej perforacji miokardium elektrodą CIED wskazuje, że repozycji lub wymiana perforującej elektrody jest bezpiecznym i skutecznym postępowaniem. W jednym ośrodku zidentyfikowano 54 (35 kobiet, średnia wieku 75,5±9,7 roku) przypadki perforacji w latach 2007-2020. U 29 osób perforacja wystąpiła w ciągu 1-30 dni od zabiegu, a u 25 po 30 dniach od procedury. W sumie 31 pacjentów miało objawy, a u 23 perforację wykryto przypadkowo. Średni czas od implantacji do pierwszych objawów perforacji wyniósł 60,8±89,1 dnia (zakres 2-412 dni). Przy przyjęciu najczęściej stwierdzano: 

  • ból w klatce piersiowej (n = 17),
  • objawy bradykardii (n = 11),
  • płyn w worku osierdziowym (n = 8),
  • stymulację przepony (n = 7),
  • krwiaka w okolicy klatki piersiowej (n = 3),
  • krwawienie do opłucnej (n = 2), 
  • ból brzucha (n = 2)

Z kolei kontrola CIED we wszystkich przypadkach wykazała zmienione parametry elektryczne układu. Stwierdzono: 

  • próg stymulacji bipolarnej powyżej 1 V (n = 29),
  • spadek amplitudy wyczuwania o ponad 50% (n = 27),
  • całkowitą utratę skutecznej stymulacji (n = 21),
  • stymulację przepony (n = 18),
  • szumy w IEGM (n = 16),
  • ból w klatce piersiowej podczas stymulacji (n = 15),
  • impedancję w kanale stymulującym > 2000 omów (n = 13),
  • wyższy próg stymulacji unipolarnej niż bipolarnej (n = 12),
  • impendancję w kanale stymulującym < 250 omów (n = 6)

U 29 chorych wykonano repozycję elektrody, a u 25 wymieniono ją bez poważnych powikłań okołozabiegowych i bez potrzeby interwencji chirurga. 

https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacep.2020.07.024

dr n. med. Łukasz Januszkiewicz