Resynchronizacja z wykorzystaniem stymulacji lewej odnogi – LOT-CRT

Resynchronizacja z wykorzystaniem stymulacji lewej odnogi – LOT-CRT

Stymulacja lewej odnogi pęczka Hisa wraz ze stymulacją z elektrody lewokomorowej pozwala na lepszą resynchronizację elektryczną w porównaniu z klasyczną stymulacją dwukomorową. Autorzy tego międzynarodowego badania podjęli próbę implantacji elektrody do stymulacji lewej odnogi pęczka Hisa u części pacjentów ze wskazaniami do implantacji CRT. Implantacja elektrody do stymulacji lewej odnogi pęczka Hisa lub do jednej żył uchodzących do zatoki wieńcowej zależała od decyzji operatora, który brał pod uwagę m.in. szerokość wystymulowanego zespołu QRS i/lub inne dane kliniczne. U 91 ze 112 pacjentów (81%) udało się uzyskać stymulację LOT-CRT. Średni wiek populacji wyniósł 70±11 lat, mężczyźni stanowili 80%, średnia frakcja wyrzutowa lewej komory wyniosła 29±10%, NT-proBNP 5821±8193 pg/ml. W sumie ok. 42% pacjentów miało LBBB, 22% – niespecyficzne zaburzenia przewodzenia śródkomorowego, 23% – stymulację prawej komory, a 12% – RBBB. Średnio w czasie 27±22 min fluoroskopii uzyskano próg stymulacji lewej odnogi na poziomie 0,8±0,5 V, sensing załamka R – 10 mV. Stymulacja typu LOT-CRT wiązała się z większym zwężeniem zespołu QRS – ze 182±25 ms wyjściowo do 144±22 ms (p < 0,0001) w porównaniu z klasyczną stymulacją dwukomorową (170±30 ms, p < 0,0001) i samą stymulacją lewej odnogi pęczka Hisa (162±23 ms, p < 0,0001). Po ponad trzymiesięcznej obserwacji frakcja wyrzutowa lewej komory wzrosła do 37±12%, NT-proBNP spadło do 2514±3537 pg/ml, parametry stymulacji były stabilne, a poprawę klasy NYHA uzyskano u 76% osób. Zdaniem autorów stymulacja LOT-CRT może stanowić alternatywę szczególnie w przypadku osób, które uzyskują suboptymalną resynchronizację elektryczną podczas klasycznej stymulacji dwukomorowej. 

https://www.heartrhythmjournal.com/article/S1547-5271(21)01986-X/fulltext