Rola karboksymaltozy żelazowej u pacjentów z CRT

Rola karboksymaltozy żelazowej u pacjentów z CRT

Karboksymaltoza żelazowa poprawia frakcję wyrzutową pacjentów z CRT z niedoborem żelaza. Do badania IRON-CRT włączono 75 pacjentów z implantowanym CRT co najmniej pół roku przed randomizacją i z aktualną frakcją wyrzutową lewej komory < 45% i niedoborem żelaza. Chorych randomizowano do podania karboksymaltozy żelazowej lub standardowej terapii. Po 3 miesiącach oceniano parametry echokardiograficzne. Średnia frakcja wyrzutowa wyniosła 34±7% w grupie karboksymaltozy żelazowej i 33±8% w grupie kontrolnej (p=0,411). Po 3 miesiącach stwierdzono istotną poprawę w grupie karboksymaltozy żelazowej (+4,22%; 95% CI +3,05% do +5,38%) w przeciwieństwie do grupy kontrolnej (-0,23%; 95% CI –1,44% do +0,97%; p < 0,001). Podobnie objętość końcowoskurczowa lewej komory bardziej zmniejszyła się w grupie karboksymaltozy żelazowej (−9,72 mL; 95% CI −13,5 mL; −5,93 mL vs. −1,83 mL; 95% CI −5,7 mL; 2,1 mL; P = 0,001). Zauważono również, że w grupie karboksymaltozy żelazowej wystąpiła poprawa wskaźnika kurczliwości serca mierzona jako stosunek skurczowego ciśnienia tętniczego do indeksowanej objętości końcowoskurczowej lewej komory w trakcie stymulacji dwukomorowej w przeciwieństwie do grupy kontrolnej (p = 0,018).

https://academic.oup.com/eurheartj/advance-article/doi/10.1093/eurheartj/ehab411/6310469