Ryzyko udaru u pacjentów niskiego ryzyka z migotaniem przedsionków

Ryzyko udaru u pacjentów niskiego ryzyka z migotaniem przedsionków

Kobiety i osoby w wieku 35-49 lat z migotaniem przedsionków bez innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego mają najwyższe ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu w porównaniu z dopasowaną grupą kontrolną bez migotania przedsionków – wskazują wyniki szwedzkiego badania kohortowego. Autorzy połączyli dane z narodowych rejestrów zdrowotnych w celu identyfikacji wszystkich osób z migotaniem przedsionków bez innych chorób układu sercowo-naczyniowego. Za pomocą regresji Coxa porównano ryzyko udaru w tej grupie z podwojoną grupą kontrolną bez migotania przedsionków dopasowaną pod względem wieku i płci. Zidentyfikowano 229 613 chorych z migotaniem przedsionków i 457 332 z dopasowanej grupy kontrolnej. Kobiety stanowiły 44,4%. Ryzyko udaru w obserwacji rocznej i pięcioletniej było istotnie wyższe w grupie z migotaniem przedsionków, odpowiednio 3,7 (95% CI 3,5-3,8) i 2,5 (95% CI 2,5-2,6). Z kolei w przypadku analizy poszczególnych grup wiekowych pacjenci w wieku 35-49 lat mieli najwyższe ryzyko wystąpienia udaru w ciągu roku od rozpoznania (HR 8,3, 95% CI 4,0-17,1). Ponadto kobiety z migotaniem przedsionków miały 4,4-krotnie wyższe ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego niż dopasowane kobiety bez tej arytmii. Zdaniem autorów kobiety i osoby w wieku 35-49 lat wymagają dalszych badań dot. stratyfikacji ryzyka udaru. 

https://esc2021-abstract.medicalcongress.online/mediatheque/media.aspx?mediaId=105295&channel=103467