Stymulacja anodalna prawej komory w LBBAP – czy warto?

Stymulacja anodalna prawej komory za pomocą LBBAP przyspiesza aktywację prawej komory, ale nie poprawia parametrów hemodynamicznych. Do badania włączono 21 pacjentów z LBBAP, u których stymulacja anodalna powodowała zniknięcie załamka R w odprowadzeniu V1. Oceniono schemat aktywacji, czas i odpowiedź hemodynamiczną podczas LBBAP z i bez stymulacji anodalnej. Średni wiek grupy wyniósł 67 lat. Wcześniejsza aktywacja prawej komory za pomocą stymulacji anodalnej była związana raczej ze stymulacją miokardium przegrody prawej komory, a nie stymulacją prawej odnogi pęczka Hisa. Podczas stymulacji anodalnej zarówno szerokość zespołu QRS, jak i czas aktywacji komór były niższe (odpowiednio 116±12 ms vs. 129±14 ms; p < 0,01 i 83±18 ms vs. 90±15 ms; p = 0,01). Stymulacja anodalna wymagała zastosowania wyższej energii (3,6±1,9 vs. 0,6±0,2 V; p = 0,01), ale nie wiązała się z poprawą parametrów hemodynamicznych (średnia różnica -0,2±3,8 mm Hg) w porównaniu ze stymulacją bez stymulacji anodalnej (p = 0,2). 

https://academic.oup.com/europace/article/25/10/euad264/7303869

Total
0
Shares
Powiązane Artykuły