Technika implantacji elektrody prawokomorowej a niedomykalność trójdzielna

Technika implantacji elektrody prawokomorowej a niedomykalność trójdzielna

doniesienia medialne

Technika implantacji elektrody prawokomorowej wydaje się nie mieć wpływu na występowanie niedomykalności trójdzielnej po zabiegu implantacji układu stymulującego serce. Badacze z University of Pennsylvania przeanalizowali retrospektywnie 583 osób (w tym 105 z CRT) z implantowaną elektrodą prawokomorową. Porównano dwie techniki implantacji: z wyciągniętym kilka centymetrów od końca elektrody mandrynem pozwalającym na przejście przez zastawkę trójdzielną pętlą (tzw. prolapse technique) i z wprowadzonym do końca elektrody zagiętym mandrynem (tzw. direct technique). Echo wykonano średnio 47±70 dni przed zabiegiem do 249±302 dni po zabiegu. 

W ciągu 2 miesięcy po zabiegu niedomykalność trójdzielna wzrosła średnio o 0,8 stopnia. W grupie osób bez CRT stopień niedomykalności utrzymywał się na podobnym poziomie w ciągu roku, w grupie CRT stopień niedomykalności zmniejszył się poniżej wartości początkowej. W analizie wieloczynnikowej nie stwierdzono związku między techniką implantacji elektrody prawokomorowej, położeniem końcówki elektrody (koniuszek vs. przegroda) ani długością elektrody w przedsionku i komorze a niedomykalnością trójdzielną.

dr n. med. Łukasz Januszkiewicz

https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCEP.120.009177