Uwaga!

Uprzejmie informujemy, iż treści umieszczone na tym portalu są materiałami naukowymi, przeznaczonymi wyłącznie dla podmiotów profesjonalnych, czynnie zajmujących się elektroterapią.

Akceptuję i oświadczam, że jestem podmiotem profesjonalnym:

Potwierdzam

Podsumowanie przypadków klinicznych. Warsztaty stymulacji układu przewodzącego

Warsztaty stymulacji układu przewodzącego serca odbyły się 11.10.2021 r. w Oddziale Elektrokardiologii I Kliniki Kardiologii Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego kierowanej przez prof. Marcina Grabowskiego. 

Wykonano trzy procedury z wykorzystaniem specjalnych cewników firmy Biotronik, tj. koszulek naczyniowych Selectra 3D. Zabiegi przeprowadzono z udziałem proktora – prof. Alana Bulavy – kierownika Kliniki Arytmologii i Stymulacji Serca w Czeskich Budziejowicach. W warsztatach uczestniczyło ośmiu lekarzy reprezentujących różne polskie ośrodki elektrofizjologiczne. Zabiegi wykonano z wykorzystaniem systemu elektrofizjologicznego.

Poniżej prezentujemy skrótowe opisy przypadków i wyniki przeprowadzonych zabiegów. 

Przypadek 1.

62-letnia kobieta z objawowym zespołem bradykardia-tachykardia (bradykardia zatokowa, napadowe migotanie przedsionków) oraz pozawałową niewydolnością serca z umiarkowanie obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (EF = 40%). W wykonanym badaniu Holter EKG zarejestrowano bardzo liczne (> 400) epizody bradykardii zatokowej, również w czasie aktywności dziennej, z okresowo występującym zastępczym rytmem węzłowym; ponadto > 3,5 tys. dodatkowych pobudzeń komorowych. Pacjentkę zakwalifikowano do implantacji układu stymulującego serce typu DDD. Przy pomocy cewnika Selectra 3D-55-39 implantowano elektrodę stymulującą Solia S60 (Biotronik) w okolicy pęczka Hisa, uzyskując jego nieselektywną stymulację z niskim progiem (0,5 V @ 1,0 ms) i sensingiem na poziomie ok. 3,5 mV oraz elektrodę przedsionkową Solia S53 (Biotronik), które połączono ze stymulatorem serca Enitra 6 DR-T (Biotronik). Na rys. 1 przedstawiono zmiany morfologii zespołów QRS

Rys. 1.Elektrokardiogram pacjentki nr 1 ? A ? rytm własny; B ? stymulacja 0,4 V @ 1,0 ms ? stymulacja RV; C ? stymulacja 0,5 V @ 1,0 ms ? nieselektywna stymulacja pęczka Hisa; D ? stymulacja 7,5 V @ 1,0 ms ? nieselektywna stymulacja pęczka Hisa, QRS o morfologii identycznej jak w panelu C.

w zależności od zaprogramowanych parametrów stymulacji. RTG klatki piersiowej po implantacji przedstawiono na rys. 2.

Rys. 2.RTG klatki piersiowej po implantacji układu stymulującego serce typu DDD z elektrodą komorową implantowaną w okolicy pęczka Hisa.

Przypadek 2.

79-letnia kobieta z napadowym zaawansowanym blokiem przedsionkowo- komorowym w obrębie utrwalonego migotania przedsionków z poronnymi zespołami MAS oraz m.in. po plastyce zastawki trójdzielnej z wszczepieniem pierścienia. Pacjentkę zakwalifikowano do implantacji układu stymulującego serce typu VVI. Przy pomocy cewnika Selectra 3D-55-39 chorej implantowano elektrodę stymulującą Solia S60 (Biotronik) do przegrody międzykomorowej, uzyskując nieselektywną stymulację lewej odnogi pęczka Hisa (próg 0,6 V@ 0,4 ms, sensing ok. 9 mV). Elektrodę połączono ze stymulatorem serca Enitra 6 SR-T (Biotronik). Zmiany morfologii zespołów QRS w zależności od zaprogramowanych parametrów stymulacji przedstawiono na rys. 3.

Rys. 3.Stymulacja lewej odnogi pęczka Hisa – A- rytm własny; B ? stymulacja 0,6 V @ 0,4 ms ? nieselektywna stymulacja lewej odnogi pęczka Hisa; C ? stymulacja 7,5 V @ 0,4 ms ? nieselektywna stymulacja lewej odnogi z morfologią QRS identyczną jak w panelu B.

RTG klatki piersiowej po implantacji przedstawiono na rys. 4.

Rys. 4.RTG klatki piersiowej po implantacji układu stymulującego serce typu VVI z elektrodą komorową implantowaną w okolicę lewej odnogi pęczka Hisa.

Zapis skopii RTG podczas implantacji elektrody z podaniem kontrastu pokazuje jej głęboką penetrację do warstwy podwsierdziowej lewej komory

Przypadek 3.

73-letni mężczyzna z napadowym zaawansowanym blokiem przedsionkowo- komorowym w obrębie utrwalonego migotania przedsionków z poronnymi zespołami MAS oraz licznymi obciążeniami dodatkowymi. Z uwagi na objawowe pauzy > 3,5 s udokumentowane w badanu Holter-EKG pacjenta zakwalifikowano do implantacji układu stymulującego serce typu VVI. Przy pomocy cewnika Selectra 3D-65-42 implantowano elektrodę stymulującą Solia S60 (Biotronik) w okolicę pęczka Hisa, uzyskując nieselektywną stymulację z progiem stymulacji prawej komorowy wynoszącym 0,6 V @ 1,0 ms, progiem stymulacji pęczka Hisa wynoszącym 1,5 mV @ 1,0 ms (narośnięcie w kolejnych dobach do 3,4 mV @ 1,0 ms) oraz sensingiem na poziomie ok. 2,5 mV. Elektrodę połączono ze stymulatorem serca Enitra 6 SR-T (Biotronik). Na rys. 5 przedstawiono zmiany morfologii zespołów QRS w zależności

Rys. 5. Stymulacja pęczka Hisa ? A ? rytm własny; B ? stymulacja 0,6 V @1,0 ms ? stymulacja RV; C ? stymulacja 3,2 V @ 1,0 ms ? stymulacja RV; D ? stymulacja 3,4 V @ 1,0 ms ? nieselektywna stymulacja pęczka Hisa; E ? stymulacja 7,5 V @ 1,0 ms ? nieselektywna stymulacja pęczka Hisa.

od zaprogramowanych parametrów stymulacji. RTG klatki piersiowej po implantacji układu stymulującego przedstawiono na rys. 6.

Rys. 6.RTG klatki piersiowej po implantacji układu stymulującego serce typu VVI z elektrodą implantowaną w okolicy pęczka Hisa.

Michał Konwerski, Marcin Michalak
I Klinika Kardiologii; Centralny Szpital Kliniczny Uniwersyteckie Centrum Kliniczne WUM

Total
0
Shares
Powiązane Artykuły