Wpływ CRT-D na hospitalizacje

Implantacja CRT-D wiąże się z niższą częstością i krótszym czasem trwania wszystkich hospitalizacji sercowo-naczyniowych, w tym hospitalizacji z powodu niewydolności serca w porównaniu z samym ICD. Przeprowadzono analizę badania MADIT-CRT w celu oceny wpływu CRT-D w porównaniu z ICD na hospitalizacje sercowo-naczyniowe, hospitalizacje z powodu niewydolności serca oraz niezwiązane z układem sercowo-naczyniowym. Porównano częstość hospitalizacji, długość pobytu oraz śmiertelność w wydłużonej obserwacji. Pacjenci leczeni CRT-D mieli niższe wskaźniki hospitalizacji w porównaniu z ICD (37,9 vs. 44,3 na 100 pacjentolat; P = 0,033).

W grupie CRT-D rzadziej występowały również:

– hospitalizacje sercowo-naczyniowe (20,8 vs. 28,3 na 100 pacjentolat; P < 0,001),

– hospitalizacje z powodu niewydolności serca (6,8 vs. 11,6 na 100 pacjentolat; P < 0,001).

Nie stwierdzono różnicy w częstości hospitalizacji niezwiązanych z układem sercowo-naczyniowym między grupami (17 vs. 16 na 100 pacjentolat; P = 0,368). Średni czas hospitalizacji sercowo-naczyniowych był krótszy w grupie CRT-D niż ICD (6,7 ± 0,89 vs. 7,7 ± 0,68 dnia; P < 0,001), podobnie jak w przypadku hospitalizacji z powodu niewydolności serca (4,2 ± 0,79 vs. 4,8 ± 0,58 dnia; P < 0,001). Nie stwierdzono istotnej różnicy w długości hospitalizacji niezwiązanych z układem sercowo-naczyniowym (8,1 vs. 7,0 dnia; P = 0,082). Każda hospitalizacja, niezależnie od przyczyny, wiązała się ze znacząco zwiększonym ryzykiem zgonu (HR 8,97; 95% CI: 6,17–13,05; P < 0,0001).