U pacjentów z RBBB węższy załamek S w odprowadzeniu I wiąże się z częstszym odsetkiem implantacji układu stymulującego nawet po dopasowaniu do szerokości zespołu QRS. RBBB może maskować upośledzone przewodzenie w obrębie lewej odnogi pęczka Hisa. W odprowadzeniu I szybkie narastanie zespołu QRS jest spowodowane depolaryzacją lewej komory, a łopatowaty załamek S ma związek z wolnym przewodzeniem w prawej komorze. Autorzy zmierzyli odstęp PR, oś serca, szerokość zespołu QRS, szerokość załamka S w odprowadzeniu I, stosunek szerokości załamka S do zespołu QRS (wskaźnik S/QRS) w dwóch grupach pacjentów z RBBB: którzy mieli wszczepiony stymulator serca z powodu naprzemiennego bloku pęczka Hisa, bloku przedsionkowo-komorowego 2 stopnia, bloku całkowitego lub bloku dwuwiązkowego z omdleniem (n = 109) i w grupie kontrolnej, która nie miała wszczepionego stymulatora serca (n = 109). W grupie kontrolnej szerokość zespołu QRS zwiększyła się ze 145,2 do 146,7 ms, a wskaźnik S/QRS spadł z 0,59 do 0,57 (p = 0,02) w blisko 8-letniej obserwacji. Z kolei w grupie pacjentów ze stymulatorem serca szerokość zespołu QRS zwiększyła się ze 139,9 do 147,6 ms (p < 0,001), a wskaźnik S/QRS spadł z 0,52 do 0,43 (p < 0,001) w blisko 8-letniej obserwacji. W analizie wieloczynnikowej wskaźnik S/QRS <0,56 wiązał się z koniecznością implantacji układu stymulującego serce (OR 6,87, 95% CI 3,87-12,67, p < 0,001).

Autor grafiki: lek. Sylwester Rogula

Poprzedni Następny