Wszczepialny rejestrator pętlowy (ILR) – porównanie uzyskanych parametrów sensingu w okresie około-operacyjnym i kolejnych kontrolach w zależności od położenia rejestratora

Wszczepialny rejestrator arytmii (ILR) jest sprawdzonym urządzeniem służącym do ciągłego monitorowania pracy serca w diagnostyce udarów kryptogennych, arytmii oraz omdleń. Typowym miejscem implantacji jest przednia powierzchnia klatki piersiowej po stronie lewej w rzucie serca – okolica przymostokowa lewa, IV lub V przestrzeń międzyżebrowa. ILR Biomonitor IIIm monitoruje pracę serca i zapisuje rozpoznane arytmie. Dodatkowo posiada również funkcję pozwalającą na rejestrację zdarzeń przez pacjentów przy użyciu pilota Remote Assistant III.
W okresie około 6 miesięcy zaimplantowano w naszym ośrodku 18 urządzeń ILR Biomonitor IIIm – 12 kobietom i 6 mężczyznom. Powyższe implantacje rejestratorów arytmii wynikły ze wskazań do diagnostyki omdleń – 4 osoby, oraz diagnostyki udarów kryptogennych – 14 osób. Każda z implantacji Biomonitora IIIm została poprzedzona diagnostyką nieinwazyjną oraz inwazyjną zgodnie z wytycznymi. Z uwagi na budowę anatomiczną klatki piersiowej wynikającą z płci u kobiet stosowano implantacje rejestratora arytmii równolegle do mostka, natomiast u mężczyzn skośnie lub równolegle do mostka.

W aktualnym zestawieniu oceniliśmy wartość sensingu bezpośrednio po zabiegu, 7 dni od zabiegu oraz 3 miesiące od zabiegu u 15 pacjentów. Liczba pacjentów wynika z różnego czasu implantacji rejestratorów arytmii.

Na poniższych wykresach przedstawiono parametry czucia załamka R w poszczególnych grupach.

Na podstawie uzyskanych danych można stwierdzić, iż średnia wartość sensingu w trakcie zabiegu, w grupie z zaimplantowanym ILR skośnie do mostka, wynosi 0,6 mV i charakteryzuje się stabilnością w kolejnych pomiarach. Natomiast w trakcie implantacji rejestratora równolegle do mostka uzyskuje się wartość czucia na poziomie średnim 0,79 mV, aczkolwiek w kolejnych pomiarach obserwowana jest istotna tendencja spadkowa, co w końcowym efekcie w 3 miesiącu obserwacji daje średnią wartość 0,56 mV. Należy zwrócić również uwagę, iż w powyższej grupie aż w 3 końcowych pomiarach uzyskano wartość graniczną tj. 0,2 mV.

Powyższe wyniki ukazują, iż implantacja Biomonitora IIIm skośnie do mostka wykazuje się większą stabilnością optymalnych parametrów sensingu, nie tylko w trakcie zabiegu, ale również w kolejnych kontrolach, w stosunku do położenia równoległego. Natomiast należy zaznaczyć, iż w całej grupie zaimplantowanych dotychczas urządzeń rozpoznano u 4 chorych napadowe migotanie przedsionków, z czego u dwóch osób wartość czucia wynosiła 0,2 mV. Reasumując, uzyskane dane wskazują na skuteczność detekcji arytmii przez Biomonitor IIIm nawet przy wartościach granicznych.

Bibliografia:

JCS/JHRS 2022 Guideline on Diagnosis and Risk Assessment of Arrhythmia. DOI:10.1002/joa3.13052