Zależność między położenie elektrody prawokomorowej, a korzyścią kliniczną u pacjentów z implantowanym układem CRT

Zależność między położenie elektrody prawokomorowej, a korzyścią kliniczną u pacjentów z implantowanym układem CRT

Znaczenie położenia elektrody lewokomorowej w układach CRT zostało pokazane  w wielu opublikowanych badaniach. Natomiast brak jest badań, które analizowały ten istotny problem kliniczny dla elektrody prawokomorowej.

Celem tej pracy była ocena wpływu położenia elektrody prawokomorowej  w wierzchołku prawej komory (WPK) i pozycji „nie-wierzchołkowej” (non_WPK) na śmiertelność i hospitalizacje z powodu niewydolności serca.

Do badania włączono  2391 pacjentów po implantacji CRT. WPK stwierdzono u  647 (27%) pacjentów, Non-WPK u 1744 (73%) pacjentów. Nie było różnic istotnie statystycznie w śmiertelności całkowitej zależnie od pozycji elektrody w WPK vs non-WPK. U chorych z non-IHD śmiertelność całkowita była niższa w grupie non-WPK  porównaniu  do położenia wierzchołkowa elektrody prawokomorowej. U chorych z non-IHD śmiertelność całkowita i hospitalizacje z powodu niewydolności serca były niższe w grupie non-WPK w porównaniu do położenia wierzchołkowego elektrody prawokomorowej. Nie odnotowano różnic w grupie z IHD. Nie było istotnych różnic w ilości „responderów” chorych zależnie od pozycji elektrody prawokomorowej.

Nie zanotowano również takiej zależności  zależnie od etiologii (non-IHD, IHD).

Autor: Michał Chudzik

Źródło/a:
Europace (2017) 00, 1–7 doi:10.1093/europace/euw424

POBIERZ – „Zależność między położenie elektrody prawokomorowej, a korzyścią kliniczną u pacjentów z implantowanym układem CRT”