ZEROFLUOROAXI: nakłucie żyły pachowej pod kontrolą USG lub skopii

Nakłucie żyły pachowej pod kontrolą USG jest bezpieczniejsze od nakłucia pod kontrolą fluroskopii i wiąże się z niższą dawką promieniowania. Do randomizowanego badania ZEROFLUOROAXI włączono 270 pacjentów zakwalifikowanych do implantacji układu stymulującego serca lub kardiowertera-defibrylatora, których randomizowano w stosunku 1:1 do nakłucia żyły pachowej pod kontrolą skopi (n = 134) lub pod kontrolą USG (n = 136). Średni wiek badanej populacji wyniósł 81 lat, a kobiety stanowiły 41%. Implantowano 357 elektrod w układach stymulujących i 48 w układach ICD. Łącznie 295 elektrod wszczepiono z dostępu pachowego, a 110 przez żyłę odpromieniową. Powikłania w postaci odmy, krwawienia do opłucnej, nakłucia tętnicy, krwiaka loży, infekcji loży, dyslokacji elektrody i zgonu w obserwacji 30-dniowej były rzadsze w grupie nakłucia pod kontrolą USG (OR 0,55; 95% CI 0,31-0,99; p = 0,034). Różnica ta wynikała głównie z rzadszego nakłucia tętnicy w grupie nakłucia żyły pachowej pod kontrolą USG (6% vs. 17%, p = 0,004). W grupie USG obserwowano również niższą dawkę promieniowania w trakcie całego zabiegu (10,344 μGy×cm2 vs 7,119 μGy×cm2, p = 0,002) przy osiągnięciu podobnej skuteczności nakłucia podczas pierwszej próby (61% vs. 69%, p = 0,375).

Created with BioRender, licensed version purchased by Sylwester Rogula

https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacep.2023.11.020

Total
0
Shares
Powiązane Artykuły