Bakteriemia S. aureus u osób z CIED – poważny problem
Tylko niewielki odsetek pacjentów z CIED, u których rozpoznano bakteriemię o etiologii S. aureus, miał usunięty układ. Duńczycy przeprowadzili ogólnokrajowe badanie kohortowe obejmujące wszystkich pacjentów z bakteriemią S. aureus po implantacji CIED w latach 2000-2020. Obliczono:
– skumulowaną częstość zabiegów usuwania układu,
– ponowne infekcje S. aureus,
– śmiertelność całkowitą,
a następnie porównano je z dobraną pod względem płci i wieku grupą kontrolną pacjentów z bakteriemią S. aureus bez CIED. Włączono 1816 pacjentów z CIED i bakteriemią S. aureus i 9080 chorych z grupy kontrolnej. Mediana wieku wyniosła ok. 78 lat, a blisko ¾ badanych stanowili mężczyźni. 30-dniowa śmiertelność całkowita wyniosła 34,0% (95% CI: 31,8–36,2%) u pacjentów z CIED oraz 31,0% (95% CI: 30,0–31,9%) w grupie kontrolnej (P = 0,019; skorygowany HR: 1,11 [95% CI: 1,02–1,22]). Usunięcie urządzenia w ciągu 30 dni wykonano u 286 pacjentów (15,8%). Wykazano istotnie niższą 180-dniową skumulowaną częstość reinfekcji bakteriemii S. aureus oraz śmiertelność całkowitą u pacjentów, u których usunięto urządzenie, w porównaniu z pacjentami, u których CIED pozostawiono (reinfekcja: 2,5% vs. 5,5%, śmiertelność: 7,8% vs. 31,2%). Pacjenci, u których usunięto CIED, byli młodsi i mieli mniej chorób współistniejących niż osoby, u których urządzenie pozostawiono.
Powiązane
Część 11: Wykrywanie nowych epizodów AF u pacjentów bez wskazań do stymulacji przedsionkowej, porównanie układów DX-ICD z tradycyjnymi DDD-ICD
Wykrywane przez ICD, klinicznie nieme, migotanie przedsionków stanowi istotny czynnik ryzyka nie tylko udaru mózgu, ale też innych zdarzeń sercowo-naczyniowych (zaostrzeń niewydolności serca, zawałów serca) czy nawet częstości hospitalizacji. Jego wczesne wykrycie jest szczególnie ważne w populacjach z już wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, jakimi w przeważającej większości są nasi pacjenci z wszczepionymi urządzeniami wysokoenergetycznymi. Celem badania grupy włoskich badaczy było […]
Czytaj dalej
Szybciej znaczy skuteczniej: eATP jako strategia redukcji wyładowań w ICD
Antitachycardia pacing (ATP) od lat stanowi kluczowy element terapii w kardiowerterach-defibrylatorach (ICD), pozwalając na bezbolesne przerywanie stabilnych tachyarytmii komorowych (VT) i ograniczenie liczby wyładowań wysokoenergetycznych. W praktyce klinicznej jest to szczególnie istotne, ponieważ wyładowania – choć skuteczne – wiążą się z dyskomfortem pacjenta, stresem, potencjalnym pogorszeniem jakości życia, ryzykiem uszkodzenia elektrody oraz zwiększonym zużyciem baterii. […]
Czytaj dalej
LECART: LBBAP vs. BVP
U pacjentów z HFrEF ze wskazaniem do CRT, u pacjentów zrandomizowanych do LBBAP rzadziej występował pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci zgonu, hospitalizacji z powodu niewydolności serca i powikłań związanych z zabiegiem. Randomizowane badanie LECART przeprowadzono w 11 doświadczonych belgijskich ośrodkach. Włączono do niego pacjentów z HFrEF, z szerokim zespołem QRS o morfologii innej niż RBBB, ze […]
Czytaj dalej